پلوتونیم یک عنصرخاکی کمیاب ،رادیواکتیووسمی ازسری اکتینیدها است که درسال 1940کشف شد.به صورت مصنوعی وازبمباران اورانیوم بادوترون ها درراکتورهای زایاتولیدمی شود.دوترون به هسته اتم دوتریم(هیدروژن سنگین گفته می شود)به صورت طبیعی به مقادیرناچیزدرکانی های اورانیوم مانندپیچبلندیافت می شودکه بافروپاشی به اورانیوم تبدیل می شود.ایزوتوپ پلوتونیم-239رامی توان موردشکافت قراردادوبه این خاطرازآن به عنوان سوخت راکتورهای هسته ای استفاده می شود.ازکاربردهای شوم ترپلوتونیم،استفاده ازآن دربمب های اتمی است که این کاربردقبل ازشروع بررسی وکارروی بمب هیدروژنی گسترش یافت.بمب های اتمی براصلی به نام جرم بحرانی استوارند.اگرمقدارکافی ازیک سوخت شکافت پذیر،مثلاپلوتونیم،فراهم شودیک واکنش زنجیره ای خودکفاآزادمی شود،زیراشکافت هسته ای دراتم های پلوتونیم به صورت طبیعی وخودبه خودصورت می گیرد.درراکتورهای هسته ای این واکنش کنترل می شودتاانرژی تولیدشده به صورت بی خطری برای ایجادالکتریسیته باتوربین های بخا ربه کاررود،امادربمب اتمی ،این واکنش کنترل نشده است وبه انفجارهسته ای منجرمی شود.هنگامی که اتم های پلوتونیم تکه تکه شوندواین تکه هادوباره باعناصردیگرترکیب شوند،مقادیرفراوان انرژی به صورت حرارت،نوروتشعشع آزادمی کنند.این عنصرازلحاظ پرتوشناختی خطرناک محسوب می شود،زیرامقدارفراوانی ذرات آلفاراکه همان هسته های اتم های هلیم هستند،ازخودگسیل می دهد.این ذرات قدرت نفوذی پایینی دارندامابه سرعت جذب استخوان ها وموجب یونیزاسیو ن شده وبه پرتوزدگی وسرطان خون می انجامند.تاکنون آلوتروپی ازاین عنصر شناخته نشده است وپایدارترین ایزوتوپهای آن،پلوتونیم-244بانیمه عمر76میلیون سال وایزوتوپ پلوتونیم-239بانیمه عمر24360سال می باشند.این عنصرباظرفیتهای 3،4،5و6دردوره هفتم جدول تناوبی قراردارد.منبع:جدیدترین جدول تناوبی(جراردچشر)ترجمه:میثم هدایت

